در یک دسته‌بندی کلی می‌توانیم کیت‌های سفید کننده را به صورت کیت بلیچینگ در مطب و در منزل در نظر بگیریم.متخصص ایمپلنت در رشت در ادامه دقیق‌تر به بررسی آنها می‌پردازیم:
کیت بلیچینگ دندان در مطب با توجه به اینکه کیت تولیدی در چه شرایطی اجرا می‌شود، اقلام متفاوتی دارد.
برای مثال در این کیت از اقلامی مانند ۴ عدد سرنگ با خاصیت اکتیواتور اپالسنس بوست با ظرفیت ۱.۲ میلی لیتر و ۲ عدد سرنگ ۱.۲ میلی لیتری به نام OpalDam استفاده شده است. همچنین از ۲ عدد IsoBlocks، ۲ عدد راهنمای شید، یک عدد آداپتور، ۲ عدد تیپ SST، ۱۰ عدد میکرو تیپ از نوع ۲۰ ga و ۱۰ عدد میکرو تیپ از نوع ۲۰ ga FX استفاده می‌کنند.
البته باید گفت که در برندهای مختلف اقلام نام برده شده می‌توانند متفاوت باشند.
این محصولات دارای خاصیت اکتیواتور شیمیایی هستند. این سرنگ‌ها با استفاده از آنها دیگر نیازی به استفاده از لایت کیور نخواهد بود.
معمولاً میزان پر اکسید هیدروژن در نظر گرفته شده برای آفیس بلیچینگ در حدود ۴۰ درصد است.
این محصولات به دلیل داشتن نیترات پتاسیم و فلوراید میزان حساسیت و پوسیدگی دندان را کاهش داده و از طرفی مینای دندان را تقویت می‌کنند.
با استفاده از این محصولات در مطب دندانپزشکی می‌توان درمان را در دو مرحله حدوداً ۲۰ دقیقه‌ای انجام داد.
با استفاده از این نوع کیت بلیچینگ دندان میتوانید دندان‌های خود را تا حدود ۸ درجه روشن‌تر کنید. از طرفی به دلیل مواد موجود در این کیت‌ها که خاصیت تقویت کنندگی دارند، دندان‌های شما تقویت خواهند شد.
این نوع محصولات به شما کمک می‌کنند تا دندان‌های یکدستی داشته باشید.
معمولاً اقلام کیت مورد استفاده در هوم بلیچینگ شامل چند سرنگ حاوی ژل سفید کننده هستند که معمولاً برای ۶ تا ۹ بار استفاده در نظر گرفته شده است.
این اقلام در برندهای مختلف می‌توانند متفاوت‌تر از موارد گفته شده باشند. هر برند می‌تواند محصولی با اقلام متنوع به بازار عرضه کند.
معمولاً یک سری قالب را در این کیت‌ها قرار می‌دهند که به وسیله آن کار بلیچینگ انجام می‌گیرد.
این قالب‌ها را روزی ۲۰ دقیقه به مدت ۶ تا ۹ روز روی دندان‌ها قرار می‌دهید.
این نوع کیت‌های سفید کننده، ژل‌ها و سرم‌هایی دارند که بخش اصلی تشکیل دهنده هر کیت می‌باشد. ژل سفید کننده دندان مورد استفاده در این کیت حاوی هیدروژن پراکسید و کارباماید پراکسید است.
بعد از قرار دادن ژل سفید کننده روی دندان، از نور آبی LED برای فعال کردن ماده موجود در مواد سفید کننده استفاده می‌شود. این نور سبب نفوذ ژل سفید کننده به درون مینای دندان می‌شود. در نتیجه با از بین رفتن لکه‌های دندانی نتیجه مؤثری از درمان به دست خواهد آمد.
نور آبی LED به کار رفته در این کیت‌ها، نتیجه درمان را تا چند برابر بهتر خواهد کرد.
استفاده از این نوع کیت می‌تواند مزایای زیر را به همراه داشته باشد:
شرکت‌های بسیار زیادی به تولید و ارائه انواع کیت‌های سفید کننده دندان می‌پردازند. به همین منظور این محصولات با توجه به نوع برند و کیفیتی که دارند، قیمت‌های متنوعی نیز خواهند داشت.
در صورتی که با مشورت دندانپزشک این محصولات را تهیه نمایید، علاوه بر اینکه خریدی مقرون به صرفه‌تر خواهید داشت، مطمئنا بهترین نتیجه را از درمان خود خواهید گرفت.
رایج‌ترین برندهای آن عبارت‌اند از:
این نوع کیت سفید کننده با یک بار استفاده نیز می‌تواند تأثیر بسزایی در روشن‌تر کردن دندان‌ها داشته باشد. مدت زمان استفاده از آن ۱۰ دقیقه بوده و بعد از سپری شدن دوره درمان می‌توان حدود ۳۶ ماه ماندگاری از آن انتظار داشت. دوره درمان کامل آن نیز ۱۰ روز است. از ویژگی‌های آن می‌توان به موارد زیر اشاره داشت:
از این نوع کیت بلیچینگ حدود ۱۰ روز استفاده می‌شود و می‌تواند تغییر شش درجه‌ای رنگ مینای دندان را به همراه داشته باشد.
این نوع محصول شامل سیم و پلاگین شارژ، چراغ LED و ۲۰ عدد سرم سفید کننده دندان است. این سرم‌ها حاوی پراکسید هیدروژن ۹ درصد هستند. مدت زمان استفاده از آن ۱۰ دقیقه است .
این محصول دارای کارباماید پراکسید ۲۵ درصد بوده که کاملاً بی‌خطر است. ماده سفید کننده موجود در آن می‌تواند تا ۸ درجه به تغییر رنگ دندان کمک کند.
این محصول ۵ چراغ LED داشته که به افزایش اثر ژل سفید کننده دندان کمک می‌کنند.
کیت سفید کننده iSmile یک تایمر دارد که سبب آسان تر شدن کنترل استفاده از آن می‌گردد.
این مدل دارای ۱۶ چراغ LED، ۳ آداپتور برای شارژ آیفون، اندروید و پورت USB است. بدون ایجاد هر گونه حساسیتی می‌توان نتیجه سریع و قابل قبولی را ایجاد کند.
این نوع کیت سفید کننده دندان که مدت زمان استفاده از آن حدود ۷ روز است، بدون ایجاد حساسیت برای دندان می‌تواند نتیجه قابل قبولی را ایجاد کند.
بهشت اروپایی ایران بندر انزلی نام دارد.ثبت شرکت شهرستان بندر انزلی با جمعیتی بالغ بر 133.134.نفر از شهرستان های استان گیلان در شمال ایران است که در شمال غربی استان گیلان واقع شده است.این شهرستان،به دلیل ماهیت خود،طی سالیان دراز مورد توجه سرمایه گذاران کثیری قرار گرفته است.
به موجب مصوبه هیات دولت در سال 82 ، بندر انزلی یکی از مناطق آزاد هفت گانه ایران در استان گیلان محسوب می شود که در راستای اهداف اقتصادی کشور تاسیس شده است.
ایجاد یک منطقه آزاد،امتیازات ویژه ای را می تواند به همراه داشته باشد.از جمله ی این امتیازات می توان به ایجاد فرصت های اشتغال در داخل خارج و جذب سرمایه های خارجی و همچنین کمک به کشور برای ورود به بازارهای جهانی و گسترش صادرات اشاره کرد.به همین جهت،امکانات و تسهیلات قانونی،شرایط مساعدی را جهت سرمایه گذاری های اقتصادی و زیر بنایی برای حضور فعالان اقتصادی در مناطق آزاد مهیا کرده است .
1- معافیت مالیاتی(20)ساله برای هر نوع فعالیت های اقتصادی
2- در اداره ثبت شرکت و مالکیت های صنعتی و معنوی مناطق آزاد امکان ثبت شرکت با مالکیت 100 % خارجی وجود دارد.( 100 % مالکیت خارجی)
3- ثبت سهل و آسان شرکت ها و موسسات صنعتی و موسسات فرهنگی و مالکیت معنوی
4- مقررات آسان برای ورود کالاهای مجاز
5- آزادی کامل ورود و خروج اصل سرمایه و سود حاصل از فعالیت های اقتصادی
6- تشریفات ساده برای صادرات مجدد و ترانزیت کالا
7- فعالیت بورس نفت و محصولات پتروشیمی و بورس بین المللی اوراق بهادار
8- عدم محدودیت انتقال ارز دیگر مناطق آزاد ایران با سایر کشورها
9- صدور محصولات خارج از کشور بدون پرداخت عوارض گمرکی و بندرگاهی
10- شرایط و مقررات ساده کار و دسترسی نیروی کار ماهر
11- نرخ های مناسب برای مصرف انرژی
12- تضمین و حمایت قانونی از سرمایه گذاران خارجی
13- امکان صادرات کالاها ی تولید شده کیش به سایر سرزمین اصلی
14- معافیت از حقوق گمرکی برای واردات مواد اولیه ماشین الات صنعتی واحدهای تولیدی خدمات پولی و بانکی انعطاف پذیر
15- خدمات گسترده بانکی و بیمه ای(هم دولتی هم خصوصی)
16- ورود اتباع خارجی بدون اخذ ویزا
17- انجام معاملات ارزی
18- و...
1-صورتجلسه هیات مدیره ( 2 نسخه )
2-صورتجلسه مجمع عمومی موسس ( 2 نسخه )
3-اظهارنامه ثبت ( 2 نسخه )
4- اساسنامه شرکت ( 2 نسخه )
5-لیست سهامداران و تعیین مقدار سهم هر یک . همچنین درصد پرداخت سهام
6-پرداخت حداقل 35 % از سرمایه
1-صورتجلسه مجمع عمومی موسس ( 2 نسخه )
2-صورتجلسه ی هیات مدیره ( 2 نسخه )
3-اساسنامه ی شرکت ( 2 نسخه )
4- تقاضانامه ی شرکت ( 2 نسخه )
5- شرکتنامه شرکت ( 2 نسخه )
1-مراجعه متقاضی به معاونت اقتصادی سازمان و درخواست صدور مجوز برای شرکت
2-اخذ فرم تقاضای تعیین نام و تکمیل آن(در خصوص تاسیس شرکت های سهامی خاص ، پس از تعیین نام بلافاصله می بایست نسبت به پرداخت 35 % سرمایه شرکت اقدام نمود و سپس مدارک تحویل اداره ثبت شرکت های منطقه گردد).
3-تایید نام شرکت توسط واحد ثبتی بعد از استعلام های مربوطه
4-ارائه مجوز سرمایه گذاری به متقاضی توسط واحد مربوطه و در صورت نیاز معرفی به سایر نهادها برای اخذ مجوزهای لازم
5-ارائه مدارک ثبتی به متقاضی توسط ثبت شرکت ها
6-تکمیل مدارک توسط متقاضی و ارائه آن به واحد ثبتی
7-بررسی مدارک توسط متصدی ثبت و در صورت نقص و ایراد در مدارک تکمیل و تصحیح آن
8-پرداخت هزینه های ثبتی و ارائه ی فیش پرداخت به واحد ثبتی
9-ثبت شرکت در دفاتر ثبت شرکت ها
10-تحویل یک نسخه از مدارک ثبتی به متقاضی
11-تحویل یک نسخه از آگهی به واحد صادر کننده مجوز جهت اقدامات آتی
اشخاص حقوقی پس از ثبت دارای شخصیت حقوقی خواهند بود و بر اساس قوانین و مقررات حاکم در منطقه فعالیت می نمایند.
_به موجب جدیدترین بخشنامه در خصوص صدور کارت بازرگانی در منطقه آزاد انزلی ، یکی از مدیران شرکت باید دارای حداقل یک تا سه سال اظهارنامه مالیاتی یا گواهی پرداخت مالیات یا ارزش افزوده باشد.
_وفق قانون، در پایان نام شرکت لازم است عبارت " منطقه آزاد انزلی" قید شود.
_قانون حداقل و حداکثر سهام/سهم الشرکه در مناطق آزاد منتفی است .
_از کارت بازرگانی متعلق به شرکت های ثبت شده در منطقه آزاد می توان در عملیات گمرکی دیگر میادی ورودی کالاها نیز استفاده کرد.
_حداقل مدرک تحصیلی مورد نیاز جهت صدور کارت بازرگانی دیپلم می باشد.
_کارت صادره از سازمان منطقه آزاد انزلی، فقط مختص به ترخیص کالا از گمرک انزلی نمی باشد و از این کارت می توان در همه کارهای گمرکی و سایر مبادی وروی کالا نیز استفاده کرد.
حیات شرکت به دوره های مالی تقسیم می شود که در پایان هر دوره مجمع عمومی عادی عملکرد شرکت را ارزیابی می کند.اگر پس از بررسی حساب های شرکت سودی وجود داشته باشد ، مجمع مزبور در مورد ذخیره آن ها یا تقسیم آن ها بین سهامداران تصمیم گیری می نماید.در این مقاله به بررسی عملکرد و سود و زیان شرکت می پردازیم.
عملکرد و سود و زیان شرکت
بررسی عملکرد و سود و زیان شرکت در پایان هر دوره مالی انجام می شود.ثبت شرکت سهامی خاص مجمع عمومی عادی پس از بررسی حساب های شرکت ، در صورتی که سودی وجود داشته باشد ، در مورد چگونگی تقسیم آن تصمیم گیری خواهد کرد.
با توجه به لایحه قانونی 1347 ، مدیران شرکت موظفند مقررات و زمان بندی ویژه ای را که تحت ضرورت های مالی وضع شده است رعایت کنند.این مقررات در مورد طرز تنظیم حساب ها ، اقدامات مدیران پیش از تشکیل مجمع عمومی صاحبان سهام و تضمین مجمع عمومی درباره تصویب حساب های شرکت و گزارش مالی است.
الف) تنظیم حساب های شرکت
به موجب ماده 232 لایحه قانونی 1347 : " هیات مدیره شرکت باید پس از انقضای سال مالی ، صورت دارایی و دیون شرکت را در پایان سال و همچنین ترازنامه ( بیلان ) و حساب عملکرد و حساب سود و زیان شرکت را به ضمیمه گزارشی درباره فعالیت و وضع عمومی شرکت طی سال مالی مزبور تنظیم کند ..." تعهداتی که شرکت آن ها را تضمین کرده است ، از قبیل ضمانت بروات و ضمانت های دیگر و نیز و نیز وثایق تعهد شده آن باید با قید مبلغ در ذیل ترازنامه آورده شود.( ماده 235 لایحه قانونی 1347 )
" در تنظیم حساب عملکرد و حساب سود و زیان و ترازنامه شرکت باید همان شکل و روش های ارزیابی که در سال مالی قبل از آن به کار رفته است رعایت شود.با وجود این در صورتی که تغییری در شکل و روش های ارزیابی سال قبل از آن مورد نظر باشد باید اسناد مذکور به هر دو شکل و هر ردو روش ارزیابی تنظیم گردد تا مجمع عمومی با ملاحظه آن ها و با توجه به گزارش هیات مدیره و بازرسان نسبت به تغییرات پیشنهادی تصمیم بگیرد"( ماده 233 لایحه قانونی 1347)
ترازنامه شرکت عبارت است از صورتحسابی که وضع مالی شرکت را در تاریخی معین نشان می دهد.صورت حساب مزبور ، که در پایان هر دوره مالی بسته می شود ، حاوی ارقامی است که میزان دارایی و بدهی و حقوق مالی صاحبان سهام شرکت را نشان می دهد.با مقایسه هر ترازنامه با ترازنامه های قبل از آن تحول عملکرد شرکت مشخص می شود.با ملاحظه ترازنامه ، سهامداران به ارزش سهام خود پس می برند و طلبکاران شرکت به قدرت و ثبات مالی شرکت.
در قسمت اول ماده 234 لایحه قانونی 1347 مقرر شده است : " در ترازنامه باید استهلاک اموال و اندوخته های لازم در نظر گرفته شود ، ولو آنکه پس از وضع استهلاک و اندوخته ها سود قابل تقسیم باقی نماند یا کافی نباشد". منظور از اندوخته ، در واقع مبالغی است که شرکت باید برای منظورهای خاصی کنار بگذارد، از جمله برای رو به رو شدن با زیان ها و هزینه های ناشی از حوادثی که ممکن است اتفاق بیفتد.البته ، در قسمت دوم این ماده از ذخیره صحبت شده است.به موجب این قسمت از ماده : " پایین آمدن ارزش دارایی ثابت ( که یکی از ارقام مندرج در ترازنامه است ) خواه در نتیجه استعمال ، خواه بر اثر تغییر فنی و خواه به علل دیگر باید در استهلاک منظور گردد.برای جبران کاهش احتمالی ارزش سایر اقلام دارایی و زیان ها و هزینه های احتمالی باید ذخیره لازم منظور گردد".به هر حال ، ذخیره های در نظر گرفته شده ، عمدتاَ برای جایگزینی طلب های مشکوک الوصول ، هزینه های اقامه دعاوی آتی یا دعاوی در جریان شرکت ، کاهش ارزش سرقفلی و مانند آن منظور می شود.
ترازنامه شرکت به حساب سود و زیان پیوست می شود.حساب سود و زیان متضمن دو ستون است : بستانکار و بدهکار. در قسمت بستانکار همه درآمدهای شرکت قید می شود و در ستون بدهکار همه هزینه های آن در یک دوره مالی.اگر تفاوت جمع دو ستون ، در قسمت بدهکار بیشتر باشد بیانگر زیان شرکت و اگر در قسمت بستانکار بیشتر باشد نشان دهنده سود خالص شرکت است.حساب سود و زیان برای دوره ای تهیه می شود که آغاز آن از تاریخ تنظیم یک ترازنامه و پایان آن از تاریخ تنظیم ترازنامه بعدی است ؛ بنابراین می توان گفت ترازنامه های متوالی که در یک موسسه تهیه می شود به وسیله حساب های سود و زیان با یکدیگر ارتباط می یابد.
ب) اقدامات مدیران پیش از تشکیل مجمع عمومی
در ماده 232 لایحه قانونی 1347 مقرر شده است که هیات مدیره شرکت باید پیش از تشکیل مجمع عمومی صورت حساب های آن را به انضمام گزارشی درباره فعالیت و وضع عمومی شرکت تنظیم کند ، بدین ترتیب هیات مدیره باید برای تنظیم این اسناد و گزارش، جلسه تشکیل دهد.
البته ، قانونگذار ما در بند 19 ماده 8 لایحه قانونی 1347 مقرر کرده است که الزاماَ ، موعد تنظیم حساب ها و گزارش وضعیت مالی و عمومی شرکت باید در طرح اساسنامه مشخص شده باشد و مدیران باید موعد مزبور را در نظر گیرند.صورت حساب های مورد نظر و گزارش ضمیمه باید لااقل بیست روز قبل از تاریخ مجمع عمومی عادی سالانه در اختیار بازرسان شرکت گذاشته شود.( قسمت اخیر ماده 232 لایحه قانونی 1347).
اسناد مندرج در ماده 232 وسیله ای است برای اطلاع یافتن سهامداران از وضع شرکت و هر صاحب سهم می تواند از پانزده روز قبل از انعقاد جلسه مجمع عمومی در مرکز شرکت به صورتحساب ها مراجعه کند و از آن ها رونوشت بگیرد.( ماده 139 لایحه قانونی 1347)
گزارش فعالیت و وضع عمومی شرکت باید به ضمیمه صورت حساب های مالی مذکور ، در ماده 232 به مجمع عمومی تسلیم شود.این گزارش باید به طور روشن و مشخص متضمن اطلاعاتی مانند وضع شرکت از حیث فعالیت سال مالی موضوع گزارش ، سود و زیان سال مزبور ، مشکلات احتمالی شرکت ، و لزوم یا عدم لزوم توسعه فعالیت شرکت در آینده باشد.هر گاه تغییری در شکل و روش ارزیابی حساب ها که در سال مالی قبل معمول بوده است ایجاد شود ، مراتب باید به مجمع عمومی گزارش داده شود.( ماده 233 لایحه قانونی 1347).
ج)تصویب حساب ها و گزارش مدیران به وسیله مجمع عمومی سالانه
در حقوق ایران ، تعیین موعد تشکیل مجمع عمومی سالانه بر عهده اساسنامه است ( مواد 89 و 138 لایحه قانونی 1347).اما رئیس و اعضای هیات مدیره شرکت سهامی باید حداکثر تا شش ماه پس از پایان هر سال مالی مجمع مزبور را دعوت کند.
مجمع عمومی پس از استماع گزارش مدیران و نیز بازرسان شرکت در مورد تصویب حساب ها و گزارش فعالیت و وضع عمومی شرکت تصمیم گیری می کند.گزارش بازرس یا بازرسان شرکت باید در جلسه مجمع قرائت شود ، در غیر این صورت اخذ تصمیم نسبت به ترازنامه و حساب سود و زیان سال مالی شرکت معتبر نخواهد بود.( تبصره ماده 89 لایحه قانونی 1347)
با توجه به مقررات مذکور مجمع عمومی می تواند با شناخت کافی از اوضاع شرکت در مورد تصویب حساب ها تصمیم گیری کند و بعد از تصویب حساب های شرکت باید به تخصیص سود به سهامداران بپردازد.مشروط بر آنکه حساب های شرکت نشان دهنده تحقق سود باشد.در هر حال ، صورتجلسه تصویب ترازنامه شرکت باید برای ثبت به مرجع ثبت شرکت ها ارسال شود.( بند 2 ماده 106 لایحه قانونی 1347 ) ، در غیر این صورت ، مدیران مسئول به مجازات مقرر در ماده 243 لایحه قانونی 1347 محکوم خواهند شد.
در مورد تقسیم سود میان سهامداران توسط مجمع عمومی باید بین دو فرض تفکیک قائل شویم : فرض وجود سود قابل تقسیم و فرض عدم آن
الف ) فرض وجود سود قابل تقسیم
" سود قابل تقسیم عبارت است از سود خالص سال مالی شرکت منهای زیان های سال های مالی قبل و اندوخته قانونی...و سایر اندوخته های اختیاری به علاوه سود قابل تقسیم سال های قبل که تقسیم نشده است " ( ماده 239 لایحه قانونی 1347).
1.سود خالص
همان طور که گفتیم ، ترازنامه و حساب سود و زیان شرکت بیانگر میزان درآمد شرکت و نیز هزینه ها و استهلاکات و ذخیره ها در سال مالی است." سود خالص شرکت در هر سال مالی عبارت است از درآمد حاصل در همان سال مالی منهای کلیه هزینه ها و استهلاکات و ذخیره ها " ( ماده 237 لایحه قانونی 1347 ) .هر گاه درآمد شرکت بیش از هزینه ها و استهلاکات باشد ، شرکت دارای سود خالص است ، در صورت عکس معلوم می شود که شرکت به میزان تفاوت بین درآمد و هزینه ها ، متحمل زیان شده است.
2.اندوخته قانونی
طبق روال گذشته ( ماده 57 ق.ت ) در لایحه قانونی 1347 تمام شرکت های سهامی مکلفند مبلغی از سود خالص را به عنوان اندوخته قانونی کنار بگذارند.این مبلغ معادل یک بیستم سود خالص شرکت پس از وضع زیان های وارد آمده در سال های قبل است ( ماده 238 لایحه قانونی 1347)." همین که اندوخته قانونی به یک دهم سرمایه شرکت رسید موضوع کردن آن اختیاری است و در صورتی که سرمایه شرکت افزایش یابد کسر یک بیستم مذکور ادامه خواهد یافت تا وقتی که اندوخته قانونی به یک دهم سرمایه بالغ گردد"( ماده 140 لایحه قانونی 1347)
قانونگذار برای مصرف اندوخته قانونی پیش بینی خاصی نکرده است ، از این رو شرکت می تواند برای فعالیت های مختلفی که می خواهد آن را به کار برد.در هر صورت ، اندوخته قانونی از بدهی های شرکت به صاحبان سهام است هر چند وجود آن توان مالی شرکت را بیشتر می کند.
هدف قانونگذار از پیش بینی اندوخته قانونی بالا بردن تضمین طلب طلبکاران از شرکت است ، بنابراین ، ضمن الزامی کردن اندوخته مزبور مقرر کرده است که هر گاه تصمیم مجمع عمومی در مورد تقسیم سود میان سهامداران متضمن کسر اندوخته قانونی نباشد ، باطل است.( ماده 238 لایحه قانونی 1347)
3.اندوخته اختیاری
منظور از اندوخته اختیاری اندوخته ای است که شرکت مختار است ، در صورت تصمیم مجمع عمومی مبنی بر عدم تقسیم سود میان سهامداران ، بنابر تصمیم این مجمع ، آن را کنار بگذارد.
به موجب قانون، تقسیم سود و اندوخته بین صاحبان سهام فقط پس از تصویب مجمع عمومی جایز خواهد بود ، و در صورت وجود منافع ، تقسیم 10 درصد از سود ویژه سالانه ( یعنی سود خالص موضوع ماده 237 لایحه قانونی 1347) بین صاحبان الزامی است.
4.مبلغ سود قابل پرداخت
به موجب ماده 240 لایحه قانونی 1347 : " مجمع عمومی پس از تصویب حساب های سال مالی و احراز اینکه سود قابل تقسیم وجود دارد ، مبلغی از آن را که باید بین صاحبان سهام تقسیم شود تعیین خواهد نمود.علاوه بر این ،مجمع عمومی می تواند تصمیم بگیرد که مبالغی از اندوخته هایی که شرکت در اختیار دارد ( یعنی اندوخته های اختیاری ) بین صاحبان سهام تقسیم شود ، در این صورت در تصمیم مجمع عمومی باید صریحاَ قید شود که مبالغ مورد نظر از کدام یک از اندوخته ها باید برداشت و تقسیم شود.هر سودی که بدون رعایت مقررات قانونی تقسیم شود ، منافع موهوم تلقی خواهد شد.نحوه پرداخت سود قابل تقسیم توسط مجمع عمومی تعیین می شود".
یخچال آزمایشگاهی به عنوان یک وسیله بسیار اساسی در هر آزمایشگاه، نقش بسیار مهمی در نگهداری و حفظ نمونه ها و مواد آزمایشگاهی با شرایط دمایی خاص خواهد داشت.خرید کوره ازمایشگاهی این دستگاه در حوزه های مختلف از جمله صنایع پزشکی، تحقیقات علمی، صنایع شیمیایی و بیولوژیکی به کار می رود و در زمینه های مرتبط با علوم زیستی اهمیت زیادی دارد. این دستگاه ها، نسبت به یخچال های خانگی، بسیار متفاوت می باشند.
یخچال آزمایشگاهی به منظور حفظ دمای ثابت و یکنواخت در طول زمان، طراحی شده است تا مواد آزمایشگاهی حساس به دما را در شرایط مطلوب نگهداری کند. همچنین قابلیت پشتیبانی مواد را در دمای دو تا ده درجه سانتی گراد دارد. یکی از مهمترین مزیت هایی که این دستگاه ها دارند، وجود فن سیرکولاسیون می باشد که نقش بسیار مهمی در حفظ و نگهداری دما و یکنواختی آن دارد.
بنابراین هنگام باز کردن درب یخچال، این فن خاموش خواهد شد و مانع از خروج هوای سرد یخچال خواهد شد. این ویژگی به بهبود کارایی و ایمنی یخچال آزمایشگاهی کمک کرده و باعث کاهش آلودگی های ناشی از باکتری ها می گردد. این تجهیزات مجهز به محفظه های جداگانه ای هستند که قابلیت نگهداری از مواد خاص پزشکی مانند خون یا واکسن را دارند. این دستگاه ها توسط مانیتور های آنلاین می توانند به طور مداوم بر دما، نظارت داشته باشند.
یخچال آزمایشگاهی نه تنها در تحقیقات علمی و پزشکی، بلکه در صنایع مختلف نقش اساسی ایفا می کند. طراحی و تولید تجهیزات آزمایشگاهی به خصوص، یخچال ها، از اهمیت بسیار بالایی برخوردار می باشند. بنابراین هنگام ساخت این دستگاه ها، باید به عملکرد قوی، ایمنی بالا و قابلیت انعطاف پذیری در حین استفاده، دقت کرد. به طور کلی این یخچال ها به عنوان یک ابزار حیاتی در دنیای علم به شمار می روند و در پیشبرد پروژه های تحقیقاتی و پزشکی نقش مهمی خواهند داشت.
یخچال آزمایشگاهی برای اینکه خطر آلودگی باکتریایی را به حداقل برسانند ، باید دمای ثابت را حفظ کنند. برای رسیدن به مقدار بالایی از دقت ، یخچال وفریزر ازمایشگاهی نیاز به گردش هوا دارند. به همین دلیل این دستگاه ها یک فن سیرکولاسیون برای حفظ دمای یکنواخت در همه زمان ها دارند.
یخچال آزمایشگاهی در زمینه های مختلف علمی و پزشکی به عنوان ابزاری حیاتی و ضروری شناخته می شود و کاربرد های متعددی دارد. برخی از مهمترین کاربرد های یخچال های آزمایشگاهی عبارت هستند از:
یخچال آزمایشگاهی وسیله بسیار حساسی است که در محیط های آزمایشگاهی و تحقیقاتی از آن استفاده می شود و مزایای زیادی به کاربران ارائه می دهد. مهمترین مزایا و ویژگی های یخچال آزمایشگاهی به شرح زیر می باشد.
مواد آمالگام دندانی از ترکیبی از فلزات شامل جیوه، نقره، قلع و مس ساخته می‌شود.متخصص ایمپلنت در رشت آلیاژ آمالگام گاهی به عنوان پر کننده نقره‌ای دندان نیز توصیف می‌گردد.
جالب است بدانید ماده آمالگام بیش از ۱۰۰ سال است که توسط دندانپزشکان استفاده می‌شود، زیرا ماندگاری طولانی‌تری دارد و نسبت به سایر مواد پرکننده ارزان‌تر است.
اگرچه آمالگام دندانی یک ماده دندانپزشکی ایمن و رایج است، اما ممکن است در مورد محتوای جیوه آن کمی نگرانی داشته باشید. دانستن این نکته مهم است که جیوه وقتی با سایر فلزات ترکیب می‌شود، ماده‌ای امن و پایدار را تشکیل می‌دهد. در واقع مضرات جیوه زمانی که به عنوان آلیاز در دهان به کار می‌رود، از بین می‌روند.
از سال ۲۰۱۷، FDA (سازمان غذا و دارو آمریکا) بیان کرده است که پر کردن دندان با آمالگام برای بزرگسالان و کودکان شش سال به بالا بی‌خطر است.
انجمن دندانپزشکی آمریکا، مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌های ایالات متحده و سازمان بهداشت جهانی همگی توافق دارند که بر اساس شواهد علمی گسترده، آمالگام دندانی یک ماده پرکننده حفره ایمن و مؤثر است.
ممکن است این سؤال برای شما نیز ایجاد شده باشد. باید بدانید مقادیر کم جیوه که در آمالگام استفاده می‌شود، به انعطاف پذیری مواد پرکننده کمک می‌کند.
هنگامی که جیوه با یک پودر آلیاژ مخلوط می‌شود، ترکیبی بسیار نرم ایجاد می‌کند تا روی دندان فشار بیاورد.
مزیت دیگر این است که به سرعت سفت می‌شود و می‌تواند نیروهای گاز گرفتن و جویدن را طی سالیان متمادی تحمل کند.
انواع آمالگام دندان ویژگی‌ها و میزان متفاوتی از ترکیبات مختلف را دارند. در ادامه شما را با مواد به کار رفته در این نوع پر کننده بیشتر آشنا می‌کنیم:
این ماده پر کننده دندان مورد تأیید سازمان‌های زیر است:
آمالگام در سال ۱۸۱۲ توسط یک شیمی‌دان انگلیسی شناخته شده و در سال ۱۸۳۳ به تمام جهانیان معرفی شده است.
آمالگام در سال ۱۸۲۶ در فرانسه رایج شد، اما در حوالی دهه ۱۸۴۰ طلا، نقره و پلاتین قلع بر آمالگام ترجیح داده می‌شد.